Ve tabii en önemlisi, çok basit bir dokunuşla buna nasıl engel olabiliriz?

28 yıl eğitim verip bu sorgulamayı yapmak ilginç değil mi? 😊

Yanıtı iki boyutlu:

🚩 Takımlar İçin

Evet. Ve her defasında.

İyi bir eğitim, kısa ya da uzun, iç ya da dış mekân fark etmeksizin her defasında takımların işine yarıyor.

Gövdesi sağlamlaşıyor, daha çok dal taşıyabilir ve meyve verir hâle geliyor.

🚩 Bireysel Olarak

Buradaki yanıtım ise çoğu zaman hayır.

Eğitime katılan önemli bir bölümü, en azından istenilen ölçüde eğitimden fayda sağlayamıyor.

Eğitimin içeriğinden ve eğitimcinin başarısından bağımsız olarak baktığımızda ilginç bir tablo ortaya çıkıyor:

.En sıkıcı ve niteliksiz eğitimden bile bir şeyler kazanmak mümkün.

. Ama aynı şekilde, dünyanın en iyi eğitiminden de sıfır kazanımla çıkmak mümkün.

Çünkü her şey katılımcının kendisine bağlı.

❓ Peki Eğitim Nasıl İşe Yarar

Gelelim bu videonun verdiği asıl yanıta:

Eğer bir kişi öğrenmek ve gelişmek istiyorsa, onu zaten kimse tutamaz.

Ama öğrenmenin püf noktaları var ve bunlar aslında eğitim sırasında değil, eğitimden sonra başlıyor. Eğitim biter bitmez yapmaya başlayacağımız birkaç şey, eğitimde elde ettiğimiz kazanımların çok daha büyük ve çok daha hızlı olmasını sağlayabiliyor.

Bu konudaki en iyi ve en kötü eğitim deneyimlerinizi paylaşır mısınız? Bakalım en çok tekrar eden ortak noktalar neler çıkacak...

Yorum bırakın

Bir gün eğitimde buluşmak ve bunu birlikte yaşamak dileğiyle 😊

---

📢 Şirketinizde eğitim süreçlerini daha etkin hâle getirmek veya şirketinize özel, akademi yaklaşımıyla bir eğitim sistemi kurmak için yorum bırakarak veya mesaj göndererek bizimle bağlantıya geçebilirsiniz.

#eğitim #yetişkineğitimi #şirketeğitimi #kurumsaleğitim #eğitimgelişimi #akademi #eğitimgelişimi #kendininlideri #takımçalışması #liderlik

---

⛵

Geçen haftaki “bilmece” yazısına verdiğiniz yanıtlar için çok teşekkür ederim.

Konu “belirsizlikle baş etme” yetkinliği konusunda vereceğim sınavdı... Ama soru öyle bir yerden bana ters köşe yaptı ki anlatamam! 💥

“Bu kadar da uzatma” demez de merak ederseniz ben anlatmaya dünden razıyım 😊

“Belirsizlikle baş etme yetkinliği” açısından büyük bir sınav bekliyor beni 😊 İş hayatı içerisinde, özellikle yüz kişinin katılacağı ve 3 gün sürecek eğitimleri tasarlarken çok çok iyi öğrendiğim gibi, her dakikayı her malzemeyi her olasılığı hesaplamak... Hiçbir işe yaramayacak.

Lojistik olarak, malzeme ve zamanlama olarak kontrol edemeyeceğim bir sürü şey var önümüzdeki günlerde beni bekleyen. Sanki satranç oynuyormuşum da, her hamlede başka bir tahtaya geçmem gerekiyormuş gibi... Ama daha önce hiç görmediğim ve hiç hazırlık yapamayacağım bir tahtada kendimi bulup, bir an önce en iyi hamleyi yapmak üzere.

Belirsizliğin hepsi kalkıştığım işten kaynaklanmıyor aslında. Takım hâlinde girişiliyor bu işe ama onunla da kalmıyor, takım arkadaşları olayın bir noktasında rakibe dönüşüyorlar 😊 Bazıları uzun zamandır tanıdığım ve güvendiğim, bazılarıysa yepyeni kişilerden oluşan bir takım.

Nasıl bilmece ama? Aslında özetle bir haftalık tatile çıkıyorum. Bu tatil kendi içinde bir yolculuk, ardından da bir yarış barındırıyor. Gideceğim yer İzmit, Derince.

Tüm bu içsel karmaşayı yaşarken nabız 135 atacak ve 35 derece sıcak altında saatlerdir gidiliyor olacak. (Tabii çok nemli bir ortamda 😊) Dört gün arka arkaya, tam onbir yarışta sen hep doğruları yapsan dahi, 4cm çapındaki alüminyum borunun kırılması sonucu her şey silinip gidebilecek.

Ne dersiniz bilmece artık hazır mı? Çok fazla mı ipucu verdim acaba...

Her halükârda bilmeceyi çözenlerin şans dileklerini bekliyorum. İnanmak ve elimden gelenin en iyisini yapmak dışında tek dayanağım bu iyi dilekler olacak. ❤️

Yorum bırakın

Birazdan yapılacak toplantıda bir “takım” olabilirsek ne faydasını görürüz?

🚩 Daha fazla yaratıcı öneri

🚩 Daha fazla fikir tartışması

🚩 Daha yapıcı ve sonuca yönelik bir hava

...olur o toplantı odasında.

Peki toplantıya katılan insanları nasıl kendi içlerinde bir “takıma” dönüştürebiliriz?

📕 Toplantının başında, usulen değil gerçekten 10 dakika zaman ayırarak.

(Takımların demlenme süresi vardır, ateşin altını çok açarak yemeği hızlıca yapamaz, ancak yakarsınız)

📕 Herkesi tanıştırarak, hem o kişinin sizin için kim olduğunu ifade edip hem de kendisine söz vererek.

(Tanıdığımız ve olumlu hisler beslediğimiz insanlarla çok daha rahat takım olabiliyoruz)

📕 Toplantı kurallarını net bir şekilde ifade ederek.

(Takımların ortak kuralları olur. Saygı ve güven takımların yapıtaşıdır; örneğin konuşan kişiyi herkesin dinlemesi, yani söz kesmemek bu saygı ve güveni en hızlı oluşturan unsurdur).

📕 Toplantının amacını ve bu amacın neden önemli olduğunu -anlamını- ifade ederek.

(Takımların ortak amaçları olur. Eğer insanlar hep birlikte aynı şey için uğraştıklarından emin olurlarsa ellerinden gelenin en iyisini sergileyebilirler)

Her durumda ve herkesle geçerli “takım” doğruları.

Yorum bırakın

Başarısız olduğunuzda nasıl tepki veriyorsunuz?

Takım çalışması ve liderlik açısından hangi gruptasınız?

Başarısızlık karşısında verilen 3 farklı tepki var. Hangisine yakın olduğumuz iş hayatında kaderimizi çiziyor. Tıpkı bir el falı gibi 😊 Nasıl mı? Gelin bir tur atalım.

Yaşanan Olay: Takım Çalışması Eğitimi

Dün, tamamı dış mekânda geçen 8 saatlik bir takım çalışması eğitimi yaptık. Dokuz aşamadan oluşan bu eğitimde liderlik, iletişim ve planlama başta olmak üzere beş farklı parametre üzerinden puanlama vardı. 26 yıldır uyguladığımız bu format sayesinde, takımları büyük bir örneklem üzerinden değerlendirip, başarı/başarısızlık noktalarını ve tepkilerini çok geniş bir yelpazede yorumlayabiliyoruz.

Ben eğitimlerden önce ve sonra katılımcılara e-postalar gönderiyorum. Bunlarda öğrenilmesi gereken somut bilgiler, takıma özel hazırlanmış soru-cevap (derin düşünme) formları ve bolca sürpriz oluyor.

Bu yazı da, dünkü arkadaşlarıma göndereceğim e-postanın ta kendisi 😊

Başarısızlık

Önce kavramı netleştirelim:

👉 Başarısızlık egoyu tetikleyen, yani birinin DIŞARIDAN bize yönelttiği bir engelleme olabilir (randevumuzun iptal edilmesi veya bize kötü puan verilmesi gibi).

👉 Başarısızlık süperegoyu tetikleyen, yani BİZİM bir sözü veya eylemi kendi özsaygımıza, benlik imajımıza yönelik bir suçlama gibi değerlendirmemiz olabilir. (Örneğin ahlaki bir eleştiri).

Yapılan fMRI çalışmaları, ego söz konusu olduğunda insanlarda iki farklı bulguya rastlıyor*:

1) Ekstrapunitif (Dışa Vuran)

Suçu dışarıya, başkalarına veya koşullara yıkan; saldırganlığı dış çevreye yönlendiren => Duygusal işlemlemeyle ilişkili ventrolateral prefrontal korteks tetikleniyor.

2) İntropunitif (İçe Vuran)

Suçu kendine yıkan; kendini cezalandırıp saldırganlığı kendine yönelten => Öfke azaltma çabasını yansıtan sol dorsolateral prefrontal korteks.

Bunlara ek olarak bir grup daha var:

3) İmpunitif (Geçiştiren)

Olayı önemsizleştiren, tarafları affedip çatışmayı normalleştiren.

Sahadaki Yansıması

Dışa vuranlar, başarısız olunduğunda eğitimin başlarında ya koşulları ya da direk beni suçladılar. “Bu kadar zamanda bitirmek zaten mümkün değildi” ya da “Serkan’ın hatası” dediler 😊

İçe vuranlar, özellikle liderlik adımı atıp da başarısızlık yaşadıklarında ağır darbe vurdular kendilerine. Ardından birkaç etapta sessiz kaldılar. Ancak günün devamında toparlanıp daha iddialı bir liderlik sergilediler.

“Geçiştirenler” ise kapıyı belli bir miktar aralayıp yüzleşme çabası gösterdiler ama günün sonundaki değerlendirmede bile kaçınma eğilimleri sürüyordu.

📢 Eğitim Kazanımı

3 grubun alt başlıkları neler?

Hangi grupta olduğumu nasıl ayırt edebilirim, semptomları neler?

Benim grubum, başarısızlık karşısında ne yaparak gelişebilir?

Hepsi aşağıdaki “Meraklısı için eğitim notları” kısmında

Yorum bırakın

*Dattner, B., & Hogan, R. (2011). Managing yourself: Can you handle failure? Harvard Business Review, 89(4), 117–126.

Meraklısı İçin Eğitim Notları

Bu Eğitimde Kimler Nasıl Kazanım Elde Etti?

Tıklayınız

Sizinki İyi Bir Takım Mı Değil Mi?

Sizinki iyi bir takım mı değil mi?

Hemen anlamanın çok kolay bir yolu var 😊

====

Şirketinizde takım çalışmasını arttırmak veya yeni takımlar kurmak için yorum bırakarak veya mesaj göndererek bizimle bağlantıya geçebilirsiniz.

#takımlarçözümbulur

#takımlarkâreder

#takımlartasarrufeder

#takımlaruyumluçalışır

Yorum bırakın

Başarısız olduğunuzda nasıl tepki veriyorsunuz?

Takım çalışması ve liderlik açısından hangi gruptasınız?

Başarısızlık karşısında verilen 3 farklı tepki var. Hangisine yakın olduğumuz iş hayatında kaderimizi çiziyor. Tıpkı bir el falı gibi 😊 Nasıl mı? Gelin bir tur atalım.

Yaşanan Olay: Takım Çalışması Eğitimi

Dün, tamamı dış mekânda geçen 8 saatlik bir takım çalışması eğitimi yaptık. Dokuz aşamadan oluşan bu eğitimde liderlik, iletişim ve planlama başta olmak üzere beş farklı parametre üzerinden puanlama vardı. 26 yıldır uyguladığımız bu format sayesinde, takımları büyük bir örneklem üzerinden değerlendirip, başarı/başarısızlık noktalarını ve tepkilerini çok geniş bir yelpazede yorumlayabiliyoruz.

Ben eğitimlerden önce ve sonra katılımcılara e-postalar gönderiyorum. Bunlarda öğrenilmesi gereken somut bilgiler, takıma özel hazırlanmış soru-cevap (derin düşünme) formları ve bolca sürpriz oluyor.

Bu yazı da, dünkü arkadaşlarıma göndereceğim e-postanın ta kendisi 😊

Başarısızlık

Önce kavramı netleştirelim:

👉 Başarısızlık egoyu tetikleyen, yani birinin DIŞARIDAN bize yönelttiği bir engelleme olabilir (randevumuzun iptal edilmesi veya bize kötü puan verilmesi gibi).

👉 Başarısızlık süperegoyu tetikleyen, yani BİZİM bir sözü veya eylemi kendi özsaygımıza, benlik imajımıza yönelik bir suçlama gibi değerlendirmemiz olabilir. (Örneğin ahlaki bir eleştiri).

Yapılan fMRI çalışmaları, ego söz konusu olduğunda insanlarda iki farklı bulguya rastlıyor*:

1) Ekstrapunitif (Dışa Vuran)

Suçu dışarıya, başkalarına veya koşullara yıkan; saldırganlığı dış çevreye yönlendiren => Duygusal işlemlemeyle ilişkili ventrolateral prefrontal korteks tetikleniyor.

2) İntropunitif (İçe Vuran)

Suçu kendine yıkan; kendini cezalandırıp saldırganlığı kendine yönelten => Öfke azaltma çabasını yansıtan sol dorsolateral prefrontal korteks.

Bunlara ek olarak bir grup daha var:

3) İmpunitif (Geçiştiren)

Olayı önemsizleştiren, tarafları affedip çatışmayı normalleştiren.

Sahadaki Yansıması

Dışa vuranlar, başarısız olunduğunda eğitimin başlarında ya koşulları ya da direk beni suçladılar. “Bu kadar zamanda bitirmek zaten mümkün değildi” ya da “Serkan’ın hatası” dediler 😊

İçe vuranlar, özellikle liderlik adımı atıp da başarısızlık yaşadıklarında ağır darbe vurdular kendilerine. Ardından birkaç etapta sessiz kaldılar. Ancak günün devamında toparlanıp daha iddialı bir liderlik sergilediler.

“Geçiştirenler” ise kapıyı belli bir miktar aralayıp yüzleşme çabası gösterdiler ama günün sonundaki değerlendirmede bile kaçınma eğilimleri sürüyordu.

📢 Eğitim Kazanımı

3 grubun alt başlıkları neler?

Hangi grupta olduğumu nasıl ayırt edebilirim, semptomları neler?

Benim grubum, başarısızlık karşısında ne yaparak gelişebilir?

Hepsi aşağıdaki “Meraklısı için eğitim notları” kısmında

Yorum bırakın

*Dattner, B., & Hogan, R. (2011). Managing yourself: Can you handle failure? Harvard Business Review, 89(4), 117–126.

Meraklısı İçin Eğitim Notları

(Grup başlıklarının çevirisi son derece öznel bir şekilde bana aittir 😊)

1) Ekstrapunitif (Dışa Vuran)

🚩 Provoke olan: Küçük hatalara aşırı tepki verir, erkenden "başarısızlık" hükmü verir
🚩 Kötümser: Başarısızlığı zaten bekler, geri bildirime kapalıdır
🚩 Aşırı şüpheci: Haksız yere suçlanacağını düşünür, her yapıcı öneriyi eleştiri olarak görür
🚩 Teflon: Bahane arar/üretir, suçu görevi verene yıkar

2) İntropunitif (İçe Vuran)

🚩 Vurun abalıya: En küçük hatada bile kendini yer, "analiz felci" ne kadar gider
🚩 Kurban: İlişkiyi korumak için hak ettiğinden fazla suçu üstlenir

3) İmpunitif (Geçiştiren)

Kendi içinde:

🚩 Aşırı dominant

🚩 Dalgacı

🚩 Kurşun geçirmez, kapalı

🚩 Lay lay lom

🚩 Başka bir alemde

…olmak üzere 5 gruba ayrılır.

Bu Eğitimde Kimler Nasıl Kazanım Elde Etti?

1) Ekstrapunitif (Dışa Vuran)

Eğitimin yaklaşık 3.etabına kadar dışa vurmaya devam ettiler. Ancak bunun takıma zarar verdiğini ve grup dinamiği içinde kendilerini kötü gösterdiğini fark ederek, hâlâ öyle düşünmeye devam ediyor olsalar dahi, tepkilerini dile getirmeyi bıraktılar.

Tabii ne kadar tutsalar dahi dışa vurmalar arada paçalardan sızdı gene de 😊

2) İntropunitif (İçe Vuran)

Liderlik adımını atma cesaretini gösterip başarısızlık yaşayanlar, eğitimden en çok faydalananlar oldu. Zira o başarısızlık anında kendilerine öyle bir vurdular ki… Takip eden birkaç aşama boyunca kendilerine gelemediler, ancak sonra toplarlanıp daha net ve daha etkili liderlik yaptılar.

3) İmpunitif (Geçiştiren)

Korkarım geri dönüşü en zor olan, farkındalık yaratıp davranış değişikliğine kadar gidecek yolu yürümekte en çok zorlanan bu grup.

🚩 İster “aşırı dominant” olsun ve esip gürleyerek hiçbir şeyi kabullenmesin

🚩 İster “dalgacı” olup işi şakaya vursun, herkesi güldürsün

🚩 İster “kurşun geçirmez derecede kapalı” olsun, söylenenleri ve diğerlerinin tepkilerini hiç duymasın

🚩 İsterse “lay lay lom” takılıp bütün bunların ne önemi var ki desin

🚩 İster “başka bir alemde” olup çoktan başka şeylere geçmiş olsun

…geçiştiren grubun gerçek bir değişim yaşaması gerekiyor kazanım elde edebilmek için.

#takımlarkâreder

#takımlartasarrufeder

#takımlaruyumluçalışır

Yorum bırakın

Dün gece İngiltere, Dünya Kupası üçüncülük maçında Fransa'yı 6-4 mağlup etti. Üstelik penaltılar falan da yok… Dahası, Fransa ilk yarıyı da 4-0 geride kapatmıştı! Artık Fransız milli takımı hakkında bugün neler yazılıp çizildiğini siz düşünün. 😊

Teknik direktör Didier Deschamps (Didiye Deşan) ise kariyerinin belki de en uç noktasını yaşadı. Zaten milli takımdan ayrılacağını çok önceden açıklamıştı. Ve kapanışı bu 6-4’lük yenilgiyle yapmış oldu. Üstelik Fransa, turnuvaya kupanın en büyük favorisi olarak gelmişti. Ancak yarı finalde İspanya karşısında çaresiz bir oyunla elenmekten kurtulamadı ve ardından da dün gece ezeli rakibine yenildi.

Bir yönetici gözüyle bakıldığında ise Deschamps'ın dün gecesi hepimiz için önemli dersler barındırıyor.

Aslen Bask bölgesi doğumlu olan Deschamps… (devamı için tıklayınız ya da bültenin en alt kısmına gidiniz)

Yaşadığı An İnsanı Değiştiren Şey

(Kısa videoyu izlemek için tıklayınız)

Yaşadığı an insanı değiştiren şey.

Unutulmayan bir deneyim ve unutulmayan arkadaşlar.

Sizinle de “takım” olmuş muyduk?

Birlikte oynamış mıydık bir takımda?

Amaç birliği etmiş miydik sizinle?


😊 Ne zaman ve nerede hatırlayalım hadi 😊

Yorum bırakın

Blog yazısının tam metni

Dün gece İngiltere, Dünya Kupası üçüncülük maçında Fransa’yı 6-4 mağlup etti. Üstelik penaltılar falan da yok… Dahası, Fransa ilk yarıyı da 4-0 geride kapatmıştı! Artık Fransız milli takımı hakkında bugün neler yazılıp çizildiğini siz düşünün. 😊

Teknik direktör Didier Deschamps (Didiye Deşan) ise kariyerinin belki de en uç noktasını yaşadı. Zaten milli takımdan ayrılacağını çok önceden açıklamıştı. Ve kapanışı bu 6-4’lük yenilgiyle yapmış oldu. Üstelik Fransa, turnuvaya kupanın en büyük favorisi olarak gelmişti. Ancak yarı finalde İspanya karşısında çaresiz bir oyunla elenmekten kurtulamadı ve ardından da dün gece ezeli rakibine yenildi.

Bir yönetici gözüyle bakıldığında ise Deschamps’ın dün gecesi hepimiz için önemli dersler barındırıyor.

Aslen Bask bölgesi doğumlu olan Deschamps, futbolcu olarak da olağanüstü bir kariyere sahip. Marsilya ve Juventus ile Şampiyonlar Ligi’ni kazanıyor. Fransız milli formasını 12 yıl boyunca giyiyor, Zidane’lı efsane kadronun değişmez kaptanı. 1998’de Dünya Kupası’nı kazanıyor. Teknik direktörlük kariyerinde de tam 14 yıldır Fransa’nın başında ve sayısız başarılar elde etmiş.

Macera arayan, oyunda sürekli sürprizler yapmaya çalışan bir profil çizmiyor. Bunun yerine pragmatik, sade ve kazanmaya odaklı bir yöneticilik anlayışı sergiliyor.

Özel hayatında da 41 yıllık eşiyle çok sıkı bir gelenekleri var: Eşi Claude milli maçlarda yedek kulübesinin hemen arkasında, hep aynı yerde oturuyor. Çünkü Didier ayağa kalkıp hafifçe arkasına döndüğünde eşini tam orada görebilmeyi istiyor.

Şimdi bu noktada dün gece yaşananlara geri dönelim:

Yöneticinin 3. Görevi

Maç öncesi soyunma odasındasınız. Karşınızda, İspanya yenilgisinin utancıyla ezilmiş, birazdan çıkacakları formalite maçı için yüreklerinde kolay kolay motivasyon bulamayan, dünyaca ünlü ve deli gibi zengin 20 genç adam var. Onlara ne söylersiniz?

Yönetici olarak göreviniz iletişim ve motivasyondur.

Hayır öyle yeri göğü inleten bir motivasyon konuşması hayal etmeyin. Asıl mesele ikna etmek, inandırmak, içtenlik ve güvendir bu noktada.

Yılmazlık Yetkinliği

Belli ki ilk görevde başarısız olmuşsunuz çünkü takım ilk yarıda 4 yemiş!

Tam da bu noktada yöneticinin yılmazlık yetkinliği devreye girer. Çünkü işin başındaki kişi olarak siz, yenilgiyi asla kabullenemezsiniz.

Çünkü her şeyden önce çok öfkelisinizdir. Haklı olarak oyuncularınıza kızmak istersiniz. Fakat o öfkenin de bir dozu vardır. Kendinizi kontrol edemeyip o sınırı aştığınız anda insanların size olan güvenini kaybedersiniz. Artık aynı gemide oldukları lider değil, yenilgiyi ve sorumluluğu üzerinden atmaya çalışan, oyuncularını suçlayan bir yabancıya dönüşürsünüz. Bu hissin geri dönüşü de yoktur. Size bir daha asla eskisi gibi güvenmezler.

Liderlik

Liderlik ise hiçbir zaman sadece konuşmaktan ibaret değildir.

Deschamps, devre arasında tam dört oyuncu değiştiriyor. Verdiği mesaj çok net: “Yeni bir planımız var. Bu plan işleyecek ve istediğimiz sonucu alacağız. Plana güvenin, birbirinize güvenin, kendinize güvenin.”

Yani yalnızca konuşmak değil; gidişatı değiştirecek somut bir adım atmak, takıma yeni bir yol göstermek ve değişimin mümkün olduğuna onları inandırmak.

Diplomatik İletişim

Maç bitmiş. Skor 6-4.

Canlı yayında kamera karşınızda, mikrofon burnunuzun dibinde... Şimdi ne diyeceksiniz?

Belki daha da zoru, soyunma odasında takımınızla baş başa kaldığınızda ne söyleyeceksiniz?

Evet, yaşananlar ortada. Ama siz bunları nasıl anlatacaksınız?

Eğer diplomatik iletişim yetkinliğini gösterebilirseniz... Yoksa, tıpkı İspanya maçında olduğu gibi, bütün suçu hakeme yüklemeye çalışan güçsüz bir yönetici olarak algılanırsınız.

“İkinci yarı bizim için adeta yeni bir maç gibiydi. Nitekim arka arkaya üç gol bularak maçı çevirdik. Sergiledikleri güçlü ve yürekli tavır için bütün oyuncularımla gurur duyuyorum.

Maçın sonunda tüm riskleri aldık. Çünkü bu takımın hedefi hiçbir zaman “makul bir skorla yenilmek” olmadı. Kazanmak için saldırdık ama golü bulamadık. Sonrasında oyuncularımız yine pes etmedi ve aynı iniş çıkış bir kez daha yaşandı.

Oyuncularımı tenzih ediyorum. Tüm sorumluluk bana ait. İkinci yarıda onlardan istediğimden çok daha fazlasını yaptılar. Kimse vazgeçmedi. Son üç dakikaya kadar inancı canlı tuttular.”

-

İş hayatı da böyle...

Sonuç ortada. Anlatıyı ne kadar iyi yönetirseniz yönetin, yine de çok eleştirileceksiniz. Kariyeriniz de kurumunuz da bu kötü sonuçtan zarar görecek.

Ama siz yöneticilik yapmaya devam edeceksiniz.

Birlikte çalıştığınız insanlar ise sizi doğru ve güvenilir bir kişi olarak hatırlayacak.

İşte asıl önemli olan da bu. Kendinize olan güveni kaybetmemek, doğru yoldan sapmadığınızı bilmek ve bunun verdiği özgüvenle yolunuza devam edebilmek... Başarı yolculuğunu sürdürmek.

Bakalım bundan sonra Deschamps ne yapacak? Bence çok büyük bir kulübün başına geçecek. 😊

Biz ise hayatımızda bir adım daha atacak, daha da iyi bir takım kuracak ve onu daha da iyi yöneteceğiz.

Yorum bırakın

Dün gece İngiltere, Dünya Kupası üçüncülük maçında Fransa’yı 6-4 mağlup etti. Üstelik penaltılar falan da yok… Dahası, Fransa ilk yarıyı da 4-0 geride kapatmıştı! Artık Fransız milli takımı hakkında bugün neler yazılıp çizildiğini siz düşünün. 😊

Teknik direktör Didier Deschamps (Didiye Deşan) ise kariyerinin belki de en uç noktasını yaşadı. Zaten milli takımdan ayrılacağını çok önceden açıklamıştı. Ve kapanışı bu 6-4’lük yenilgiyle yapmış oldu. Üstelik Fransa, turnuvaya kupanın en büyük favorisi olarak gelmişti. Ancak yarı finalde İspanya karşısında çaresiz bir oyunla elenmekten kurtulamadı ve ardından da dün gece ezeli rakibine yenildi.

Bir yönetici gözüyle bakıldığında ise Deschamps’ın dün gecesi hepimiz için önemli dersler barındırıyor.

Aslen Bask bölgesi doğumlu olan Deschamps, futbolcu olarak da olağanüstü bir kariyere sahip. Marsilya ve Juventus ile Şampiyonlar Ligi’ni kazanıyor. Fransız milli formasını 12 yıl boyunca giyiyor, Zidane’lı efsane kadronun değişmez kaptanı. 1998’de Dünya Kupası’nı kazanıyor. Teknik direktörlük kariyerinde de tam 14 yıldır Fransa’nın başında ve sayısız başarılar elde etmiş.

Macera arayan, oyunda sürekli sürprizler yapmaya çalışan bir profil çizmiyor. Bunun yerine pragmatik, sade ve kazanmaya odaklı bir yöneticilik anlayışı sergiliyor.

Özel hayatında da 41 yıllık eşiyle çok sıkı bir gelenekleri var: Eşi Claude milli maçlarda yedek kulübesinin hemen arkasında, hep aynı yerde oturuyor. Çünkü Didier ayağa kalkıp hafifçe arkasına döndüğünde eşini tam orada görebilmeyi istiyor.

Şimdi bu noktada dün gece yaşananlara geri dönelim:

Yöneticinin 3. Görevi

Maç öncesi soyunma odasındasınız. Karşınızda, İspanya yenilgisinin utancıyla ezilmiş, birazdan çıkacakları formalite maçı için yüreklerinde kolay kolay motivasyon bulamayan, dünyaca ünlü ve deli gibi zengin 20 genç adam var. Onlara ne söylersiniz?

Yönetici olarak göreviniz iletişim ve motivasyondur.

Hayır öyle yeri göğü inleten bir motivasyon konuşması hayal etmeyin. Asıl mesele ikna etmek, inandırmak, içtenlik ve güvendir bu noktada.

Yılmazlık Yetkinliği

Belli ki ilk görevde başarısız olmuşsunuz çünkü takım ilk yarıda 4 yemiş!

Tam da bu noktada yöneticinin yılmazlık yetkinliği devreye girer. Çünkü işin başındaki kişi olarak siz, yenilgiyi asla kabullenemezsiniz.

Çünkü her şeyden önce çok öfkelisinizdir. Haklı olarak oyuncularınıza kızmak istersiniz. Fakat o öfkenin de bir dozu vardır. Kendinizi kontrol edemeyip o sınırı aştığınız anda insanların size olan güvenini kaybedersiniz. Artık aynı gemide oldukları lider değil, yenilgiyi ve sorumluluğu üzerinden atmaya çalışan, oyuncularını suçlayan bir yabancıya dönüşürsünüz. Bu hissin geri dönüşü de yoktur. Size bir daha asla eskisi gibi güvenmezler.

Liderlik

Liderlik ise hiçbir zaman sadece konuşmaktan ibaret değildir.

Deschamps, devre arasında tam dört oyuncu değiştiriyor. Verdiği mesaj çok net: “Yeni bir planımız var. Bu plan işleyecek ve istediğimiz sonucu alacağız. Plana güvenin, birbirinize güvenin, kendinize güvenin.”

Yani yalnızca konuşmak değil; gidişatı değiştirecek somut bir adım atmak, takıma yeni bir yol göstermek ve değişimin mümkün olduğuna onları inandırmak.

Diplomatik İletişim

Maç bitmiş. Skor 6-4.

Canlı yayında kamera karşınızda, mikrofon burnunuzun dibinde... Şimdi ne diyeceksiniz?

Belki daha da zoru, soyunma odasında takımınızla baş başa kaldığınızda ne söyleyeceksiniz?

Evet, yaşananlar ortada. Ama siz bunları nasıl anlatacaksınız?

Eğer diplomatik iletişim yetkinliğini gösterebilirseniz... Yoksa, tıpkı İspanya maçında olduğu gibi, bütün suçu hakeme yüklemeye çalışan güçsüz bir yönetici olarak algılanırsınız.

“İkinci yarı bizim için adeta yeni bir maç gibiydi. Nitekim arka arkaya üç gol bularak maçı çevirdik. Sergiledikleri güçlü ve yürekli tavır için bütün oyuncularımla gurur duyuyorum.

Maçın sonunda tüm riskleri aldık. Çünkü bu takımın hedefi hiçbir zaman “makul bir skorla yenilmek” olmadı. Kazanmak için saldırdık ama golü bulamadık. Sonrasında oyuncularımız yine pes etmedi ve aynı iniş çıkış bir kez daha yaşandı.

Oyuncularımı tenzih ediyorum. Tüm sorumluluk bana ait. İkinci yarıda onlardan istediğimden çok daha fazlasını yaptılar. Kimse vazgeçmedi. Son üç dakikaya kadar inancı canlı tuttular.”

-

İş hayatı da böyle...

Sonuç ortada. Anlatıyı ne kadar iyi yönetirseniz yönetin, yine de çok eleştirileceksiniz. Kariyeriniz de kurumunuz da bu kötü sonuçtan zarar görecek.

Ama siz yöneticilik yapmaya devam edeceksiniz.

Birlikte çalıştığınız insanlar ise sizi doğru ve güvenilir bir kişi olarak hatırlayacak.

İşte asıl önemli olan da bu. Kendinize olan güveni kaybetmemek, doğru yoldan sapmadığınızı bilmek ve bunun verdiği özgüvenle yolunuza devam edebilmek... Başarı yolculuğunu sürdürmek.

Bakalım bundan sonra Deschamps ne yapacak? Bence çok büyük bir kulübün başına geçecek. 😊

Biz ise hayatımızda bir adım daha atacak, daha da iyi bir takım kuracak ve onu daha da iyi yöneteceğiz.

Yorum bırakın

Sizinle de "takım" olmuş muyduk?
Birlikte oynamış mıydık bir takımda?
Amaç birliği etmiş miydik sizinle?

😊 Ne zaman ve nerede hatırlayalım hadi 😊

Yorum bırakın

Meslekte geçen yıllar
Edinilen tecrübeler
Tanışılan insanlar

...önceliklerimizi daha iyi belirlememizi sağlıyor.

Evet tamamen öznel bir yaklaşım bu... Ama benimki böyle işte.

Sizin yaklaşımınızın nasıl olduğuna veya benimkine katılıp katılmadığınıza dair yorumlarınızı dört gözle ve merakla bekliyorum 😊

Leave a comment

Leave a comment

İki Tekne

Dün bir arkadaş ile denize çıktık. Kendisini pek severim ama denizde kimseyi tanımam geçerim, biliyorum ki o da babası gelse acımaz!

18 Knot havada bakın neler oldu 💥

Laser (ILCA) tekneleri bastık ve ilk onunkini denize attık. Üzerine bindi, ıskotayı aldı ve salmayı basabilmek için daha birkaç metre gitmemişti ki seslendi:

- “Yelkende yırtık var”

Sert havada zor işler bunlar ama haydi tekrar karaya çektik tekneyi ve direği indirdik. Kayıkhaneye gidip tamir bandı aldık ve yelkene yama yaptık. O esnada 3 farklı yırtık daha gördük! Onarmak uzun zamanımızı aldı.

( Devamı için tıklayınız )

Leave a comment

Photo credits David Branigan / Oceansport. Published by Ilcasailing

Dün bir arkadaş ile denize çıktık. Kendisini pek severim ama denizde kimseyi tanımam geçerim, biliyorum ki o da babası gelse acımaz!

18 Knot havada bakın neler oldu 💥

Laser (ILCA) tekneleri bastık ve ilk onunkini denize attık. Üzerine bindi, ıskotayı aldı ve salmayı basabilmek için daha birkaç metre gitmemişti ki seslendi:

- "Yelkende yırtık var"

Sert havada zor işler bunlar ama haydi tekrar karaya çektik tekneyi ve direği indirdik. Kayıkhaneye gidip tamir bandı aldık ve yelkene yama yaptık. O esnada 3 farklı yırtık daha gördük! Onarmak uzun zamanımızı aldı.

En nihayetinde 2 tekneyi de attık ve ısınma olarak güzel bir 15 Knot sürat yaptık apazda ⛵

Sonra ilk startımızı aldık: Ben rüzgâr üstünde, o ise benim biraz önümdeydi. Ben giderek ona doğru düştüm, orsa açısı benimkinden hep biraz daha iyiydi ve ne yaptıysam kurtulamadım. Daha fazla yavaşlamadan tiramola atarak döndüm.

Ben dönünce o da döndü, kurtulmak için ben yine döndüm (nabız 160) ve tam tiramolayı atarken ıskota can yeleğime takılınca küt diye devrildim! 45 saniyede tekneyi düzelttim ve tekrar yürümeye başladım ama yarışı orada kaybetmiştim. (İşler hiç beklemediğiniz anda patlayabilir; hemen ve sıfır tereddüt ile tekrar başlamak gerekir).

2. yarış startında hem rüzgâr üstünde hem de ondan biraz daha hızlıydım. O kadar yaklaştık ki... Böyle sert havalarda cesaret ister ama biz büyük keyif aldık. Ta ki kendisi beni yelkenimden tutup geri çekene kadar!

Ben de yelkenimi hafifçe salıp bumbamı onun can yeleğine "değdirerek" şoku verdim. Şaşkınlıktan "Alllaaa" diye bağırdı 😊 Tabii bunları gerçek yarışta asla yapmıyoruz.

2. yarışı bitirdiğimizde hâlâ enerjim var gibi hissediyordum. Ama dönme kararı aldık ve iyi ki öyle yapmışız çünkü aslında tekneyi çekmeye bile hâlim kalmamış! (İşler bitmeye yaklaşırken nefesinizi iyi ayarlayın çünkü hep beklemediğiniz ekstralar çıkacaktır ve çözmek için hem bir daha enerji hem biraz daha kaynak gerekecektir).

Karaya dönerken onun ıskotası makaraya sıkıştı, ben de tekneyi ancak elde çekerek yerine götürebildim. Tıpasını açınca onun teknesinin ağzına kadar su yapmış olduğunu da hayretle gördük! Ama günü sağ salim tamamladık.

Denizde ve işlerimizde hepimizin pruvası neta olsun.

Leave a comment

Yaptığımız başvuruyu şirketler nasıl değerlendiriyor?

❓ Neden hiç mülakat daveti alamıyorum.

Şirket toplantılarında fikirlerimi neden dinletemiyorum?

❓ Neden terfi alamıyorum?

Oysa bu soruların yanıtlarını bilsem, hangi konuda ve nasıl çalışacağımı da bilirdim... Geriye de yalnızca kendini geliştirmek kalırdı.

50 yaşında ve çok başarılı bir operasyon direktörü ile ilk işini arayan işletme mezununun ortak noktaları nedir?

🚩 İkisinin de CV hazırlamak konusunda soru işaretleri olması

Yalnız 3 yıldır iş hayatında olan reklam ajansı çalışanıyla, Türkiye çapında dev perakende şirketinin pazarlama müdürü arasındaki ortak nokta nedir?

🚩 İkisinin de iş değiştirip değiştirmemek konusunda bir türlü karar veremiyor olmaları.

Tüm bu kitleye kariyer danışmanlığı yapan Aylin Özizmir’in üniversite öğrencileri ve yeni mezunlara özel olarak hazırladığı ve bu hafta yayınlanan

...kitabı işe o kontak anahtarı. Kapağını kaldırdığınız anda güçlü bir motor sesi duyuyorsunuz.

📕 İşlere ADAY olmaktan çıkıp, işlerin sizi bulmak için çabaladığı bir YETENEĞE nasıl dönüşeceğinizi okumaya başlıyorsunuz.

📕 İş hayatının çekilecek bir çileden ibaret olmayıp, nasıl -çilesiz değil ama- keyifle yaşanabilecek bir hayat projesine dönüştüğünü keşfediyorsunuz.

Bazen sadece CV’yi hangi programda yazacağını bilmek ya da mülakattan hemen önce nasıl davranacağını çalışmak kadar basit yanıtlar...

Ama bunları bilmekle bilmemek arasında dünya kadar fark var.

-o-

Kısa, basit, süsleme olmadan ve azıcık suyla rahatça yutabileceğimiz bir vitamin hapı gibi sunulmuş kariyer bilgileri. Dijital olarak almak veya hediye etmek için:

Kitabı Almak veya Hediye Etmek İçin Tıklayınız

👉 15.000 mülakat

👉 1.200 + saat üst düzey yönetici kariyer koçluğu deneyimi

👉 8 Milyondan fazla görüntülenme almış LinkedIn paylaşımları

👉 LinkedIn’de 12.000’den fazla abonesi olan haftalık bültenlerin

... yalnızca 60 sayfada aktarımı.

❤️ Dikkat! Bu bir iş birliği değil, kader ortaklığı yazısıdır 😊

Yalnızca kitabın yazılma sürecine değil, 25 yılda adım adım, ilmek ilmek inşasına tanık olduğum bir hayatın, imbikten damıtılmışçasına ürettiği sonuçtur.

Hayranlıkla ve takdirle.

Leave a comment

🚩 Ortak

🚩 Çalışan

🚩 Serbest Çalışan

🚩 Gönüllü Katkı Veren

Gelin bir oyun oynayalım:

(Yanıtınızı verdiniz mi? Neden sorusunun açıklaması da hazır mı? Öyleyse okumaya devam... Değilse de iki dakika daha ıkınma lütfen😊)

Doğru yanıta geçmeden önce olası hatalara bakalım. Okuyacağınız örneklerin hepsi 1/1 çalıştığım kişilerle yaşanmış alıntılardır:

🧨 “Kimseye ihtiyacım olmaz, tek başıma yaparım”

Fikri olgunlaştırma, bazı temel araştırmaları yapma, üzerinde biraz yazıp-çizme, fikri nasıl anlatacağına karar verme gibi şeyleri evet tek başımıza yaparız. Ama ne kadar süreyle? İşin püf noktası, en baştan o tek başına geçecek süreyi belirlemekte.

Hazırlık süresi dolar dolmaz ikinci bir kişiyi daha konuya dahil etmek şart, çünkü bir elin nesi var iki elin sesi var. Tek el şaklamaz. El elden üstündür.

Bir değil iki kişi olmak fikrin başarıya ulaşma şansını büyük ölçüde arttıracaktır. “Takım çalışması” bunun için var 😊

🧨 “Ortak alırım çünkü başlangıç aşamasında maaş ödeyecek sermayem olmaz”

Büyük hata. Tabii ki tüm ortaklıklar iyi hislerle başlar, ama fikir (ya da çıkar) ayrılığı çıktığı anda ortağınız üzerinde hiçbir yaptırım gücünüz yoktur.

🧨 “Önce sermayeyi bulur ve işe maaşlı çalışan alır, baştan düzgün başlarım”

Olmaz ki, çünkü siz kendiniz bu işte çalışmıyorsunuz. Alacağınız kişi tek başına kalacak ve siz de asıl işiniz nedeniyle, onun yanında gerektiği kadar olamayacak ve işi yönetemeyeceksiniz.

🧨 “Serbest çalışan en iyisi, iş oldukça tutar ve ödeme yaparım”

Hayatta olmaz!

Tanımı gereği “parça başı” çalışacak bir kişiden bu motivasyonu sergilemesini bekleyemeyiz.

-o-

Yanıt “gönüllü çalışan” anladık diyorsanız o da değil! İşin püf noktası bu 4 kategoriyi sırayla işletmek. Yani aynı kişiyi sıralamada adım adım yukarıya doğru çıkarmak:

🌹 Fikri beğendiği veya bana güvendiği için gönüllü olarak işe katılmak istedi.

🌹 Birlikte iyi ilerlediğimiz için sermaye bulabildik, gelir elde etmeye başladık, emeğinin karşılığı kadar ve düzenli olmasa da bu gelirden bir pay elde etmeye başladı.

🌹 Büyümeye ve düzenli gelir elde etmeye başladık. Artık maaş ödeyebiliyoruz.

🌹 Bu kadar zaman geçtikten sonra, zorluklara ve kavgalarımıza rağmen işe hâlâ aynı miktarda inanmaya devam ediyoruz. Biz zaten çoktan ortak olmuşuz 😊

Her işte en az iki kişi olmak ve ilk adımları bir an önce atmak dileklerimle.

Leave a comment

Bu hafta işlerle ilgili beni üzen bir şey oldu. Takımlarımdan biri bozuldu. Bir takım macerası sona erdi.

En önemlisi miydi? Hayır. En kazançlı olan mıydı? Hayır. Ama başarmayı en çok istediklerimden biriydi.

Hayat devam ediyor. Benim üzüntüm birkaç hafta içinde hafifler. Hayal kırıklığım ise hep kalır, onu biliyorum, ama bu olayın benim günlük hayatımdaki etkisi hızla kaybolur. Asıl merak ettiğim konu, birkaç sene sonra geriye bakıp düşündüğümde bu olayı nasıl yorumlayacağım.

Çünkü hepimiz için hayat bir film gibi ve bu yaşanan da onun yalnızca bir sahnesi. Ne demek mi istiyorum? Gelin bir spor öyküsüyle anlatayım 😊

---

NBA finalleri başladı ve New York Nicks ile San Antonio Spurs kıyasıya bir mücadeleye giriştiler. New York Nicks ilk iki maçı hem de San Antonio’nun sahasında deplasmanda kazanarak büyük bir avantaj elde etti.

Kendi konumuza dönmeden önce Nicks ve Spurs’ün öykülerine biraz daha yakından bakalım, çünkü takım çalışması açısından çok ilgi çekici unsurlar var:

🏀 Nicks finale gelene kadar arka arkaya galibiyetlerle âdeta bir destan yazdı. Normal sezon bitip de play-off’lara geçildiğinde takımın gücü birkaç kat arttı! Nasıl bir kararlılık ve motivasyon yarattıysa Nicks içindeki takım dinamiği, her oyuncu kendini aştı, takım oyunu da muazzam seviyelere ulaştı.

🏀 San Antonio Spurs de büyük bir başarı sergileyerek finale kadar ilerledi. Dişi tırnağa takarak geçtiler rakiplerini... Benim çarpıcı bulduğum özellikleriyse, çok genç oyunculardan kurulu olmasına rağmen, yarattıkları takım dinamiği sayesinde tecrübelerinin çok ötesinde bir olgunluk sergiliyor olmalar. Spurs gençleri birbirlerini yükseltiyorlar sahada.

---

Gelelim kendi meselemize: İkinci maç yalnızca 1 sayı farkla sonuçlandı. Muhteşem bir oyun oldu ve son saniyelerde Spurs’ün yaptığı bir hata sonucu maçın kaderi çizildi. Bana tüm bu konuyu düşündürten şey ise, Amerikan Mutfak programında çok sevdiğim Kaan Kural ve İnan Özdemir’in şu yorumu oldu:

Evet şu anda yaşadığımız şeyin anlamı, devamının nasıl geleceğine ve filmin nasıl sonuçlanacağına göre belirleniyor. Nicks kazanırsa onun yaptıkları ön plana çıkıyor, ben de enerjimi doğru yönlendirmeye devam edersem bu üzüntüm “yaşanması gereken bir deneyim” olarak tecrübeler piramidimde yerini alacak. Beni yükseltecek.

Yaşadıklarımızın hepsi iyisiyle kötüsüyle yalnızca birer sahne. Filmin kendisi ise devam ediyor ve bir sonraki sahneyi nasıl çekeceğimiz bizim elimizde.

Üzüntü insanca bir şey, dürüstçe ve sonuna kadar yaşanmalı. Ama karamsarlığa yer yok... Zaman da yok 😊

Her defasında ve garantili bir şekilde.

Bugün kariyerimizde yaşadığımız en büyük zorluklardan birini çözeceğiz birlikte.

Her iş günümüz daha kolaylaşacak bu sayede…

Adım adım ilerleyelim:

✍ Her hafta işte en çok görüştüğümüz-konuştuğumuz 3 kişiyi belirleyelim;

✍ Bu kişiler ortağımız, meslektaşımız veya bize bağlı çalışan olsun. Tedarikçi ya da müşteri de olabilir; ama üstümüz ya da patronumuz değil.

✍ Şimdi de bunlar arasında bizi en çok zorlayan kişiyi belirleyelim. En çok çekişme ve iletişim sorunu yaşadığımız ortağımız, meslektaşımız ya da çalışanımız, tedarikçimiz ya da müşterimiz kim?

Evet artık bir isim var elimizde ve yazının devamını bu kişiyi düşünerek takip edeceğiz.

- - -

1997’de Steve Jobs, on yılı aşkın süre önce kapı dışarı edildiği Apple’a geri döndüğünde şirket iflasın eşiğindeydi. İlk işi insanları değerlendirmek oldu. Tasarım ekibinin başında İngiliz bir tasarımcı vardı: Jony Ive.

Ive, Jobs’ın gelişiyle birlikte kendisinin gideceğinden…

Devamı için tıklayınız

İş hayatlarımızın önemli bir kısmını çok daha etkin ve keyifli bir hâle getirebilir miyiz?

Evet 😊

Mübarek kurban bayramınızı kutlar, aileleriniz ve tüm sevdiklerinizle sağlıklı daha nice bayramlar dilerim.

İzlemek İçin Tıklayınız

Eski “takım arkadaşlarına özel” kariyer, yöneticilik ve liderlik konularında görüşmek ya da yalnızca hasret gidermek ister misiniz? 😊

Çevrim içi görüşme* yapmak için randevu oluşturabilirsiniz

Randevu Oluştur

*Görüşmeler ücretsizdir ve ilk yanıt verecek 3 kişiyle gerçekleştirilecektir.

Bugün kariyerimizde yaşadığımız en büyük zorluklardan birini çözeceğiz birlikte.

Her iş günümüz daha kolaylaşacak bu sayede…

Adım adım ilerleyelim:

✍ Her hafta işte en çok görüştüğümüz-konuştuğumuz 3 kişiyi belirleyelim;

✍ Bu kişiler ortağımız, meslektaşımız veya bize bağlı çalışan olsun. Tedarikçi ya da müşteri de olabilir; ama üstümüz ya da patronumuz değil.

✍ Şimdi de bunlar arasında bizi en çok zorlayan kişiyi belirleyelim. En çok çekişme ve iletişim sorunu yaşadığımız ortağımız, meslektaşımız ya da çalışanımız, tedarikçimiz ya da müşterimiz kim?

Evet artık bir isim var elimizde ve yazının devamını bu kişiyi düşünerek takip edeceğiz.

- - -

1997’de Steve Jobs, on yılı aşkın süre önce kapı dışarı edildiği Apple’a geri döndüğünde şirket iflasın eşiğindeydi. İlk işi insanları değerlendirmek oldu. Tasarım ekibinin başında İngiliz bir tasarımcı vardı: Jony Ive.

Ive, Jobs’ın gelişiyle birlikte kendisinin gideceğinden emindi. Şirketin mühendislik odaklı kültüründe boğulan Ive ayrılmayı düşünüyordu. Jobs’ın daha ünlü biriyle çalışmak istediği bilindiğinden, ilk görüşmeye cebinde istifasıyla gitmişti.

Ama ne o toplantıda ne de sonrasında istifayı masaya koymadı.

Ve asıl büyü, bunun ardından yaşanan günlük ritüellerde oluştu. İkili pazartesiden cumaya neredeyse her gün birlikte yemek yedi; kimi gün Apple’ın kantininde, kimi gün dışarı çıkarak. O yemekler Apple için değildi. Bir hedefi yoktu, sunum yoktu, karar alınacak madde yoktu. Sadece iki insan ve bir masaydı. Ama o masada Ive, Jobs’un bir domatese nasıl baktığını gördü, onu bir meyve olarak değil, şeklini, rengini, dokusunu bütünüyle hissedişini izledi. Ve patronunun dünyayı nasıl gördüğünü yavaş yavaş öğrendi.

Bazı öğleden sonraları birlikte tasarım stüdyosuna geçiyorlardı. Ürün konuşmadıkları anlar bile vardı. Sadece yan yana yürüdüler, baktılar, düşündüler.

Her gün tekrarlanan o yemekler, o öğleden sonra yürüyüşleri, prototiplere birlikte bakılan sessiz dakikalar…

Bu ilişki iMac’i, iPod’u, iPhone’u ve iPad’i dünyaya getirdi. İkisi birlikte 200’den fazla patentin üzerinde isim sahibi oldu.

- - -

Şimdi zorlandığımız kişiye geri dönelim. Belki yukarıda anlatılanları herkesle yapamayız, ama 1 kişiyle yapabileceğimiz kesin. Birlikte en iyi “takım” olmamız gereken kişiyle daha iyi anlaşabilmenin püf noktası zaman geçirmek. Ama sonuç odaklı olmadan. Yani bir sorun çözmeye, bir ürün geliştirmeye, bir karar vermeye çalışmadan yalnızca konuşarak, bazen susarak, yürüyerek geçirilecek zaman.

Çözümün altında yatan formül şu:

🍅 Sana önem veriyorum = Seninle zaman geçiriyorum

🍅 İşe değil, sana önem veriyorum = Seninle iş konuşmak zorunda değiliz

🍅 Birlikte zaman geçirdikçe seni daha iyi anlıyorum, sen de beni daha iyi anlıyorsun = Birbirimize daha fazla güveniyor ve birbirimizle daha iyi iletişim kurabiliyoruz.

🍅 Daha fazla güven ve daha iyi iletişim = Daha az zorlanma ve daha başarılı takım çalışması.

(Evet gördüğünüz üzere bu formülün simgesi anlatıda adı geçen “domates” oldu 😊)

- - -

Son olarak somut bir eylem adımı ile bitirelim:

.Yarın

.Kiminle

.Nerede ve tahminen ne kadar

…zaman geçireceğiz?

“Nasıl” ın yanıtı zaten belli 😊 Hedefsiz, keyifli ve ferah bir şekilde.

Leave a comment